ژنراتورهای اکسیژن در محل برای عملیات لحیم کاری

بریزینگ چیست؟
لحیم کاری یک فرآیند اتصال فلزی است که به طور گسترده در صنایع مختلف مورد استفاده قرار می گیرد، که در آن دو فلز مختلف به یک ساختار واحد و بادوام متصل می شوند. این فرآیند شامل حرارت دادن یک فلز پرکننده مانند مس، آلومینیوم، سیلیکون، نقره، طلا یا نیکل است تا زمانی که ذوب شود و در شکاف بین قطعات کار مجاور جریان یابد. فلز پرکننده به اندازه کافی به مایع تبدیل می شود تا به آن برسدعمل مویرگی، بدون نیاز به نیروی خارجی در سراسر مفصل پخش می شود.

در طول لحیم کاری، یک شار برای خالص سازی فلز پرکننده مذاب و بهبود جریان آن برای مرطوب شدن مناسب اعمال می شود. خیس کردن تضمین می کند که فلز پرکننده مایع به آرامی روی سطح فلزات پایه جریان می یابد و یک پیوند یکنواخت ایجاد می کند. پس از سرد شدن، پرکننده جامد می شود و اجزای آن را به طور ایمن در کنار هم نگه می دارد.

در حالی که لحیم کاری مربوط به جوش و لحیم کاری است، لحیم کاری از جنبه های کلیدی متفاوت است. بر خلاف جوشکاری که در آن پرکننده و فلزات پایه ذوب می شوند، لحیم کاری فلزات پایه را در طول فرآیند جامد نگه می دارد. در مقایسه با لحیم کاری، که در دماهای بالاتر کار می کند و به اتصالات محکم نیاز دارد، لحیم کاری اجازه می دهد تا عمل مویرگی در شکاف های کوچک بین قطعات متصل شده رخ دهد. این امر لحیم کاری را به گزینه ای همه کاره و کارآمد برای ایجاد مجموعه های فلزی قوی و قابل اعتماد تبدیل می کند.
 

چرا اکسیژن بر روی هوا در عملیات لحیم کاری ترجیح داده می شود؟

 

اکسیژن در لحیم کاری نسبت به هوا ترجیح داده می شود زیرا غلظت گرما را از منبع گرما افزایش می دهد و کار متالورژی دقیق تر و بدون درز را امکان پذیر می کند. همچنین به تنظیم دما در حین لحیم کاری کمک می کند و اطمینان می دهد که فقط فلز پرکننده ذوب می شود و در عین حال از گرم شدن یا ذوب شدن مواد پایه جلوگیری می کند.

استفاده از اکسیژن ایزوله در محیط کار، حاشیه خطا را کاهش می دهد و در نتیجه نتایج ثابت تری به دست می آید. علاوه بر این، با بهبود کارایی و کاهش ضایعات مواد، هزینه های عملیاتی را کاهش می دهد و در نهایت بازده سرمایه گذاری (ROI) را افزایش می دهد.